იგავნი 16

1. 1

   გულის ზრახვები კაცს ეკუთვნის, ენის პასუხი კი უფლისგან მოდის.1

2. 2

   კაცის ყველა გზა სუფთაა მის თვალში, მაგრამ უფალი სწონის სულებს.3

3. 3

   უფალს მიანდე შენი საქმეები და შენი გეგმები განმტკიცდება.2

4. 4

   უფალმა ყველაფერი თავისი მიზნისთვის შექმნა, ბოროტეულიც კი - ავი დღისთვის.3

5. 5

   ყველა გულით ამაყი საძაგელია უფლისთვის, უსათუოდ დაუსჯელი ვერ გადარჩება ასეთი.2

6. 6

   წყალობითა და ჭეშმარიტებით გამოისყიდება დანაშაული, უფლის შიშით განერიდებიან ბოროტებას.4

7. 7

   როდესაც მოსაწონია უფლისათვის კაცის გზები, მტერთანაც კი შეარიგებს მას.1

8. 8

   სჯობს სიმართლით მცირედი, უმართლობით მოხვეჭილ დიდ შემოსავალს.2

9. 9

   კაცი თავის გულში გეგმავს გზას, ნაბიჯებს კი უფალი წარუმართავს.2

10. 10

    ღვთიური განაჩენია მეფის ბაგეზე, განკითხვისას არ უნდა უმართლობდეს მისი პირი.1

11. 11

    მართალი სასწორი და საწყაო აქვს უფალს, მისი შექმნილია აბგის ყველა საწონი.1

12. 12

    სისაძაგლეა მეფეთათვის უკანონობის ქმნა, რადგან სიმართლით განმტკიცდება ტახტი.1

13. 13

    მოსაწონია მეფეთათვის მართალი ბაგენი და უყვართ მათ წრფელად მოლაპარაკენი.1

14. 14

    სიკვდილის მაუწყებელია მეფის რისხვა, ბრძენი კი დააცხრობს მას.2

15. 15

    მეფის ხალას მზერაში სიცოცხლეა, მისი კეთილგანწყობა კი გაზაფხულის წვიმის ღრუბელივითაა.2

16. 16

    სიბრძნის შეძენა ოქროზე ბევრად უკეთესია, გონიერების შეძენა - რჩეულ ვერცხლზე უმჯობესი.2

17. 17

    წრფელთა გზა ბოროტებისგან განშორებაა, თავისი გზის დამცველი სიცოცხლეს უფრთხილდება.2

18. 18

    დაღუპვას წინ სიამაყე უძღვის, დაცემას - ქედმაღლობა.4

19. 19

    ჯობია თავმდაბლობის სული გქონდეს და მდაბიოებთან იყო, ვიდრე ამაყებთან იყოფდე ნადავლს.1

20. 20

    საქმის გონივრულად მკეთებელი სიკეთეს ჰპოვებს; ნეტარია უფალზე დაიმედებული.1

21. 21

    გულით ბრძენს გონიერს უწოდებენ, ტკბილი საუბარი დამაჯერებლობას მატებს.

22. 22

    გონიერება სიცოცხლის წყაროა მისი პატრონისთვის, უგუნურთა შეგონება კი სისულელეა.1

23. 23

    ბრძენის გული გონიერს ხდის მის პირს და მის ბაგეთ ცოდნას მატებს.1

24. 24

    სასიამოვნო სიტყვები გოლეული თაფლივითაა, ტკბილი - სულისთვის და კურნება - ძვლებისთვის.3

25. 25

    არის გზა, რომელიც სწორი ჩანს კაცის წინაშე, მისი ბოლო კი სიკვდილია.1

26. 26

    მშრომელს თავისი მადა აშრომებს, შიმშილი უბიძგებს შრომისკენ.

27. 27

    უღირსი კაცი სიავეს განიზრახავს, მწველი ცეცხლივითაა მისი სიტყვები.2

28. 28

    უკუღმართი კაცი განხეთქილებას თესავს, ცილისმწამებელი მეგობრებს აშორებს.7

29. 29

    მოძალადე მოყვასს აცდუნებს და უკეთურ გზაზე ატარებს.2

30. 30

    ვინც თვალებს ჭუტავს უკუღმართობას განიზრახავს, ვინც ბაგეს იკვნეტს ბოლომდე მიჰყავს ბოროტი ზრახვები.1

31. 31

    ჭაღარა, დიდების გვირგვინია, სიმართლის გზაზე იპოვება იგი.4

32. 32

    რისხვაში ნელი მამაცს სჯობია, საკუთარი თავის მმართველი კი ქალაქის ამღებს.6

33. 33

    წილს კალთაში ყრიან, მაგრამ ყველა განაჩენი უფლისგან მოდის.1