იგავნი 15

1. 1

   ტკბილი პასუხი მიაქცევს გულისწყრომას, შეურაცხმყოფელი სიტყვა კი რისხვას ანთებს.12

2. 2

   ბრძენთა ენა ცოდნას მიმზიდველს ხდის, ბრიყვთა პირი კი სისულელეს აფრქვევს.2

3. 3

   ყველგანაა უფლის თვალები, ხედავს ბოროტთა და კეთილთ.3

4. 4

   მშვიდი ენა სიცოცხლის ხეა, მზაკვრული კი სულს მუსრავს.3

5. 5

   ბრიყვი უარყოფს მამის შეგონებას, მხილების შემსმენი კი გონიერდება.3

6. 6

   მართლის სახლში დიდი განძია, უკეთურის მონახვეჭში კი გასაჭირი.1

7. 7

   ბრძენთა ბაგენი ცოდნას ავრცელებენ, ბრიყვთა გონებას კი ეს არ შეუძლია.3

8. 8

   უფლისთვის ბოროტეულის მსხვერპლი სისაძაგლეა, წრფელთა ლოცვა კი საამურია მისთვის.10

9. 9

   უფლის წინაშე სისაძაგლეა უკეთურის გზა, სიმართლის მიმდევარი კი უყვარს.2

10. 10

    მკაცრი სასჯელი ელის სწორი გზის მიმტოვებელს; მხილების მოძულე მოკვდება.1

11. 11

    უფლის წინაშე ქვესკნელი და ჯოჯოხეთია გაშიშვლებული, მით უმეტეს ადამის შვილთა გულები.1

12. 12

    დამცინავს არ უყვარს თავისი მამხილებელი, ბრძენთან არ წავა იგი.2

13. 13

    მხიარული გული სახესაც ამხიარულებს, გულის წუხილისას კი სული შემუსრულია.4

14. 14

    კეთილგონიერის გული ცოდნას ეძიებს, ბრიყვის პირი კი სისულელით იკვებება.1

15. 15

    ავია ჩაგრულის ყოველი დღე, მხიარულ გულს კი მუდამ ლხინი აქვს.

16. 16

    მცირედი სჯობია უფლისმოშიშებაში, ვიდრე დიდი საუნჯე შფოთვაში.4

17. 17

    სჯობს გქონდეს ბოსტნეულის სადილი და სიყვარული, ვიდრე ნასუქალი ხარი და სიძულვილი მასთან ერთად.2

18. 18

    ფიცხი კაცი შუღლს აღვივებს, სულგრძელი კი აცხრობს დავას.6

19. 19

    ზარმაცის გზა ეკლიანი ღობესავითაა, წრფელთა გზა კი მოსწორებულია.2

20. 20

    ბრძენი შვილი მამას ახარებს, უგუნურს კი სძულს საკუთარი დედა.

21. 21

    ბრიყვის სიხარული უგუნურებაა, გონიერი კაცი კი სწორი გზით დადის.1

22. 22

    რჩევის გარეშე განზრახვა იშლება, ბევრი მრჩევლისას კი სრულდება.2

23. 23

    კაცის სიხარული მისი ბაგეების პასუხშია; კარგია თავის დროზე ნათქვამი სიტყვა.1

24. 24

    ბრძენის ცხოვრების გზა აღმავალია, რათა დაბლა ქვესკნელს განერიდოს.

25. 25

    ამპარტავანთა სახლს უფალი დაანგრევს, ქვრივის საზღვარს კი განამტკიცებს.

26. 26

    საძაგელია უფლისთვის ბოროტის ზრახვანი, წრფელი სიტყვები კი სასიამოვნო.1

27. 27

    მტაცებლობით მომხვეჭელი თავის სახლს აპარტახებს, ქრთამის მოძულე კი იცოცხლებს.1

28. 28

    დაფიქრდება მართლის გული სანამ უპასუხებს, ბოროტთა პირი კი სიავეს აფრქვევს.2

29. 29

    შორსაა უკეთურთაგან უფალი, მართალთა ლოცვას კი ისმენს.2

30. 30

    ნათელი თვალები გულს ახარებს და კარგი ამბავი ძვლებს აპოხიერებს.1

31. 31

    სასიცოცხლო მხილების შემსმენი ყური ბრძენთა შორის გაათევს ღამეს.

32. 32

    დარიგების უარმყოფელს სძულს საკუთარი თავი, შეგონების შემსმენი კი საზრიანობას იხვეჭს.1

33. 33

    უფლის შიში სიბრძნეს ასწავლის კაცს; და დიდებას წინ მორჩილება უსწრებს.3