იობი 4

1. 1

   მიუგო ელიფაზ თემანელმა და თქვა:1

2. 2

   "სიტყვის თქმა რომ ვცადო, ხომ არ გაბეზრდები? მაგრამ ვის ძალუძს დადუმება?1

3. 3

   აჰა, ბევრს არიგებდი ჭკუას და დაუძლურებულ ხელებს უმაგრებდი;2

4. 4

   წაბორძიკებულს ფეხზე აყენებდა შენი სიტყვა და ჩაკეცილ მუხლებს ამაგრებდი.3

5. 5

   ახლა შენც მოგადგა და მოუთმენელი გახდი, შეგეხო და შეძრწუნდი,1

6. 6

   შენი მოშიშება ხომ შენი სიმტკიცეა, და შენი გზების უბიწოება - შენი იმედი.2

7. 7

   გაიხსენე, უდანაშაულო თუ დაღუპულა ვინმე ან მართალნი თუ მოკვეთილან?1

8. 8

   როგორც მინახავს, ურჯულოების მხვნელნი და შფოთის მთესველნი მასვე იმკიან.3

9. 9

   ღმერთის სუნთქვაზე იღუპებიან და მისი რისხვის ქროლვით შთაინთქმებიან.2

10. 10

    მათი ხმა ლომის ღრიალივით არის, მაგრამ შეემუსრებათ მათ კბილები.2

11. 11

    ლომი უნადავლოდ იღუპება და ძუ ლომის ბოკვერნი იფანტებიან.1

12. 12

    საიდუმლოდ მომეცა სიტყვა და ყურში ჩურჩული ჩამესმა.4

13. 13

    ღამის ხილვებით ჩაფიქრებულს, როცა ძილქუში ეცემათ ადამიანებს.2

14. 14

    შიშმა შემიპყრო, ძრწოლა დამეცა და ყველა ძვალი ამიცახცახდა.1

15. 15

    სულმა ჩამიქროლა ჩემი სახის წინ და ყალყზე დამიდგა თმები ტანზე.2

16. 16

    შედგა, მაგრამ ვერ გავარჩიე სახე, ხატება - ჩემ თვალწინ; იყო დუმილი და მერე ხმა გავიგონე:1

17. 17

    ღმერთზე მართალია მოკვდავი? უმწიკვლოა თავისი შემოქმედის წინაშე?1

18. 18

    აჰა, თავის მსახურებსაც კი არ ენდობა და თავის ანგელოზებშიც პოულობს ნაკლს,2

19. 19

    მით უმეტეს თიხის სახლებში მცხოვრებნი, მტვერზე რომ უდგათ საფუძველი და ჩრჩილზე უწინ რომ იჭყლიტებიან,3

20. 20

    დილიდან საღამომდე იმუსრებიან და შეუმჩნევლად იღუპებიან.1

21. 21

    აჰა, ამოძვრა მათი კარვის საბელი და სიბრძნის გარეშე კვდებიან.1