იობი 23

1. 1

   მიუგო მას იობმა:1

2. 2

   "დღესაც კი ურჩობაა ჩემი დრტვინვა, მისი ხელი მძიმედ მაწევს ჩემი კვნესის მიუხედავად.1

3. 3

   ო, ნეტავ ვიცოდე, სად ვიპოვო იგი და მის სამყოფლამდე მივიდოდი,3

4. 4

   წინ დავუდებდი ჩემს სარჩელს და ჩემი პირით გავიმართლებდი თავს.1

5. 5

   მოვისმენდი მის სიტყვებს და გავიგებდი, რასაც მეტყოდა.1

6. 6

   ნუთუ მთელი თავისი ძლიერებით იპაექრებდა ჩემთან? არა, უსათუოდ ყურს დამიგდებდა!1

7. 7

   იქ შეუძლია წრფელს გამართლება, სამუდამოდ დავიხსნიდი თავს ჩემი მსაჯულისგან;1

8. 8

   აჰა, წინ მივდივარ და არ არის იგი, უკან და - ვერ ვპოვებ მას;1

9. 9

   ჩემს მარცხნივ თუ იქმს რასმე - ვერ ვამჩნევ, მარჯვნივაა შეფარული და ვერ ვხედავ მას.1

10. 10

    თუმცა იცის მან ჩემი გზები, რომლითაც დავდივარ და როცა გამომცდის, ოქროსავით ხალასი გამოვალ.3

11. 11

    მტკიცედ მისდევს ჩემი ტერფი მის ნაფეხურებს, მის გზას ვიცავდი და გვერდზე არ გადამიხვევია;4

12. 12

    მის ბაგეთა მცნება არ მიმიტოვებია და საკუთარ საზრდოზე მეტად ვიცავდი მისი პირის სიტყვებს;3

13. 13

    თუ გადაწყვიტა, ვინ შეაცვლევინებს აზრს? რასაც მოისურვებს მისი სული, იმას გააკეთებს;1

14. 14

    რადგან ის აღასრულებს ჩემთვის დაწესებულს და მრავალი ასეთი განზრახვა აქვს მას.1

15. 15

    ამიტომ ვკრთი მისი სახის წინაშე, ჩავუკვირდები და მეშინია მისი.1

16. 16

    ღმერთმა დამიძაბუნა გული და ყოვლადძლიერმა შემაძრწუნა;1

17. 17

    მაგრამ სიბნელემ ვერ დამადუმა და ვერც წყვდიადმა დამიფარა სახე.1