იობი 21

1. 1

   უპასუხა იობმა და თქვა:1

2. 2

   "ყურადღებით მოისმინეთ ჩემი სიტყვა და ეს იქნება თქვენი ნუგეშისცემა ჩემთვის.1

3. 3

   დამაცადეთ ლაპარაკი და სათქმელს რომ გეტყვით, მერე დამცინეთ!1

4. 4

   განა ადამიანს ვედავები? რად არ უნდა ვიყო სულმოკლე?4

5. 5

   შემომხედეთ და განცვიფრდით, პირზე აიფარეთ ხელი;1

6. 6

   გახსენებაც კი მაშინებს და ძრწოლა იპყრობს ჩემს ხორცს.1

7. 7

   რატომ ცოცხლობენ ბოროტეულნი, სიბერეს აღწევენ და ძლიერდებიან?1

8. 8

   უმზერენ თავისი შთამომავლობის დამკვიდრებას და თვალწინ ჰყავთ საკუთარი ნაშიერი;1

9. 9

   დაცულია მათი სახლები, შიშის გარეშეა და კვერთხი ღვთისა არაა მათზე;2

10. 10

    მისი ხარი ამაკებს და არ ააცდენს, მისი ფური მაკდება და მკვდარს არ იგებს.1

11. 11

    ცხვარივით გაუშვებენ თავიანთ ბალღებს და კუნტრუშებენ მათი პატარები;1

12. 12

    დაფდაფზე და ქნარზე მღერიან და სალამურის ხმაზე მხიარულობენ;4

13. 13

    განცხრომაში ატარებენ თავიანთ დღეებს და მშვიდად ჩადიან საფლავში;4

14. 14

    ეტყვიან ღმერთს: გაგვშორდი, არ გვწადია შენი გზების შეცნობა!1

15. 15

    ვინაა ყოვლადძლიერი, რომ ვემსახუროთ? რა სარგებელია, რომ ვეძიოთ?1

16. 16

    აჰა, მათ ხელთ არაა მათი კეთილდღეობა; შორს არის ჩემგან ბოროტთა რჩევა!1

17. 17

    რამდენჯერ ჩამქრალა ბოროტეულთა ლამპარი და რამდენჯერ დასტეხიათ თავს უბედურება? რამდენჯერ უწილადა განადგურება თავისი რისხვით?1

18. 18

    ჩალასავით არიან ქარის წინაშე და გრიგალის მიერ მოტაცებული ბზესავით?3

19. 19

    თქვენ ამბობთ: ღმერთი ადამიანის სასჯელს მის შვილებს უნახავს. _ დაე თავად მათ მიაგოს ღმერთმა, რომ შეიგნონ.1

20. 20

    საკუთარი თვალით იხილოს უბედურება და დალიოს ყოვლადძლიერის გულისწყრომის თასი!1

21. 21

    რადგან რაღაზე ენაღვლება თავისი სახლეული სიკვდილის შემდეგ, როცა მისი თვეების რიცხვი შეწყდება?2

22. 22

    განა ღმერთს სიბრძნე ესწავლება, როცა ის თვითონ დიდებულთ განიკითხავს?1

23. 23

    ზოგი ძალით აღსავსე კვდება, სრულიად მშვიდი და კმაყოფილი.1

24. 24

    მისი წიაღი რძითაა სავსე და მისი ძვლები სინედლით.3

25. 25

    ზოგი კი სულგამწარებული კვდება, ისე, რომ სიკეთე არ უგემია;2

26. 26

    ერთად ჩაწვებიან მტვერში და ჭია შეესევა მათ.2

27. 27

    აჰა, ვიცი მე თქვენი ფიქრები და ბოროტი ზრახვანი ჩემს წინააღმდეგ,1

28. 28

    რადგან ამბობთ, სად არისო მთავრის სახლი და სავანე, რომელშიც მკვიდრობს ურჯულო?1

29. 29

    ნუთუ არ გიკითხავთ გზირთათვის ან არ გსმენიათ მათი მონაყოლი,1

30. 30

    რომ უბედურების დღეს დაზოგილია ბოროტეული, გარიდებულია რისხვის დღეს?1

31. 31

    ვინ ამხელს მას პირში მისი გზის ურჯულოების გამო? ვინ მიუზღავს ნამოქმედარისთვის?1

32. 32

    გააცილებენ თავისი საფლავისაკენ და სამარხს გუშაგს დაუყენებენ;1

33. 33

    ტკბილად მიიღებენ ველის გორახები, მრავალი გააცილებს მას და წინაც მრავალი წარუძღვება!2

34. 34

    როგორღა მანუგეშებთ ამაოებით? სიცრუედ რჩება თქვენი პასუხები!”1