იობი 20

1. 1

   მიუგო ცოფარ ნაყამათელმა და თქვა:1

2. 2

   "ჩემი ფიქრები მაიძულებენ პასუხს და ამის გამო ვჩქარობ,1

3. 3

   ჩემს შეურაცხყოფას ვისმენ და ჩემი გონიერების სული მათქმევინებს პასუხს:4

4. 4

   განა არ იცი, რომ ძველთაგან, მიწაზე ადამიანის დაფუძნებიდან ასეა:1

5. 5

   ხანმოკლეა ლხენა ბოროტეულთა, და წამიერი - უღვთოთა სიხარული?7

6. 6

   თუნდაც ცას მისწვდეს მისი დიდება და თავით ღრუბლებს შეეხოს,1

7. 7

   თავისი განავალივით გაქრება სამუდამოდ; და იკითხავენ მისი მნახველნი: სადაა იგი?1

8. 8

   სიზმარივით გაფრინდება, ვერავინ იპოვის და ღამის ხილვასავით განქარდება;3

9. 9

   თვალი, მისი მნახველი, ვეღარ იხილავს მას; ვეღარც მისი ადგილი იხილავს მას ოდესმე.1

10. 10

    მისი შვილები ღატაკებს სთხოვენ მოწყალებას და თავისი ხელით დაუბრუნებენ მის დოვლათს;1

11. 11

    მისი ძვლები სავსეა სიჭაბუკით და მასთან ერთად მიიქცევიან მტვრად.2

12. 12

    თუმცა ბოროტება ეტკბილება პირში და ენის ქვეშ მალავს მას.1

13. 13

    თუმცა ენანება გადმოსაგდებად და პირში იჩერებს;1

14. 14

    მაინც ასპიტთა გესლად ექცევა საჭმელი მუცელში, მის შიგნეულში;1

15. 15

    ჩაყლაპა ნადავლი და ისევ ამოარწყევს: ღმერთი გამოუდევნის მას მუცლიდან.1

16. 16

    ასპიტთა გესლს წოვს იგი, უნასის ენა მოჰკლავს მას;1

17. 17

    ვერ იხილავს ნაკადულებსა და მდინარეებს, თაფლისა და ერბოს ნიაღვრებს;2

18. 18

    დააბრუნებს მონაგებს და ვერ ჩაყლაპავს; ნავაჭრის შესაბამისად ექნება სიმდიდრე, მაგრამ ვერ ნახავს კმაყოფილებას,1

19. 19

    რადგან ჩაგრავდა, დაივიწყა ღარიბ-ღატაკნი, დაეპატრონა სახლს, რომელიც არ აუშენებია.1

20. 20

    ვინაიდან ვერ გაძღა მისი მუცელი და არაფერს ინდობდა თავის სიხარბეში.1

21. 21

    არაფერი მორჩენია შეუჭმელი, ამიტომაც ვერ გაძლებს მისი კეთილდღეობა.1

22. 22

    ვიწროდ იქნება სრულ სიუხვეში, და ყველა ჩაგრულის ხელი მისწვდება.1

23. 23

    მუცლის ამოვსებისას, ცეცხლს გამოუგზავნის ღმერთი თავის რისხვაში და ჭამისას აწვიმებს მასზე.1

24. 24

    რკინის იარაღს გაექცევა და სპილენძის მშვილდი განგმირავს;1

25. 25

    ამოიძრობს ისარს ზურგიდან, მაგრამ ელვა გამოვა მისი ნაღველიდან და თავზარი დაეცემა!1

26. 26

    მისთვის ინახება საგანძურად მთელი სიბნელე; დაუნთებელი ცეცხლი შთანთქავს და სიავე მოიცავს გადარჩენილს მის კარავში!1

27. 27

    ამხელს ზეცა მის დანაშაულს და მის წინააღმდეგ აღდგება მიწა.1

28. 28

    მისი სახლის დოვლათი გადაივლის და სახლის სიკეთე წაილეკება უფლის რისხვის დღეს.1

29. 29

    ეს არის ბოროტი კაცის ხვედრი ღვთისგან და ღმერთის მიერ მისთვის მიცემული მემკვიდრეობა!”1