იობი 19

1
მიუგო იობმა და თქვა:
2
"როდემდე უნდა მიტანჯავდეთ სულს და მგვემდეთ სიტყვებით?
3
უკვე ათჯერ შეურაცხმყავით, არ თაკილობთ ჩემს შევიწროებას;
4
თუ მართლა შევცდი, ჩემთანვე დარჩება ჩემი შეცდომა.
5
თუ მე მამეტებთ თავებს და ჩემივე სირცხვილს მაყვედრით,
6
იცოდეთ, რომ ღმერთმა დამცა და გამხვია თავის ბადეში.
7
აჰა, ვღაღადებ: ძალადობაა! და არავინ მპასუხობს, შველას ვითხოვ და არაა სამართალი.
8
კედელი აღმართა ჩემს გზაზე და აღარ ძალმიძს გავლა, წყვდიადში ჩაძირა ჩემი ბილიკები;
9
დიდება შემომაძარცვა და თავიდან გვირგვინი მომხადა;
10
ყოველი მხრიდან მამსხვრევს და უკვე მივდივარ; ხესავით ძირკვავს ჩემს იმედს.
11
თავისი რისხვა აღანთო ჩემზე და საკუთარ მტრად შემრაცხა;
12
ერთად მოდიან მისი ურდონი, გზა გამოიკაფეს ჩემკენ და ჩემი კარვის ირგვლივ დაბანაკდნენ.
13
განმაშორა ჩემი ძმები და გამიუცხოვდნენ ახლობლები.
14
უგულებელმყვეს ჩემმა ნათესავებმა და დამივიწყეს შინაურებმა;
15
უცხოდ შემრაცხეს ჩემს სახლში შემოკედლებულებმა და მხევლებმა, უცხოტომელივით ვარ მათ თვალში.
16
მსახურს ვუხმობ და არ მპასუხობს, ვევედრები მას ჩემი პირით.
17
ჩემი სუნთქვაც შესძაგდა ჩემს ცოლს და სიმყრალე ჩემი - ჩემს ძმებს.
18
ბავშვებმაც მომიძულეს, წამოვდგები და დამცინიან
19
გულითადმა მეგობრებმაც შემიზიზღეს, ვინც მიყვარდა, მტრად მომეკიდა;
20
საკუთარ ტყავსა და ხორცს მიეკრა ჩემი ძვლები, ღრძილებიღა შემრჩა კბილებზე.
21
შემიბრალეთ, შემიბრალეთ, მეგობრებო, რადგან ღმერთის ხელი შემეხო!
22
ღმერთივით რად მდევნით და არ ძღებით ჩემი ხორცით?
23
ნეტავ იწერებოდეს ჩემი სიტყვები და წიგნში იბეჭდებოდეს;
24
რკინის საჭრისით და ტყვიით ამოიკვეთოს კლდეში სამარადისოდ!
25
მე კი ვიცი, რომ ცოცხალია ჩემი გამომსყიდველი და საბოლოოდ აღდგება დედამიწაზე;
26
კანიც რომ შემომეცლება, მაინც ჩემივე ხორცში ვიხილავ ღმერთს!
27
რადგან თვითონ ვიხილავ მას, ჩემი თვალები იხილავენ და არა სხვისანი. გული ჩემი გაილია ჩემში!
28
და თუ იტყვით, როგორ ვდევნოთ იგი, რადგან საქმის ფესვი ნაპოვნიაო მასში,
29
გეშინოდეთ მახვილისა, რადგან რისხვას მოაქვს მახვილის სასჯელი და იცოდეთ, რომ არის განკითხვა!”