იობი 15

1. 1

   მიუგო ელიფაზ თემანელმა და თქვა:1

2. 2

   "ამაო სიტყვებს უნდა ამბობდეს ბრძენი? აღმოსავლეთის ქარით უნდა ივსებდეს მუცელს?3

3. 3

   განა უნდა კამათობდეს უსარგებლო სიტყვებით და ლაპარაკით, რომელშიც არავითარი სიკეთე არ არის?1

4. 4

   ღვთის შიში მოგიშორებია და აკნინებ მის წინაშე ლოცვას,1

5. 5

   შენივე დანაშაული წარმართავს შენს ბაგეს და ცბიერთა ენა ამოირჩიე.

6. 6

   შენივე პირი გდებს ბრალს, მე კი არა, შენი ბაგენი მოწმობენ შენს წინააღმდეგ.1

7. 7

   პირველშობილი ხომ არ ხარ კაცთა შორის, მთებზე უწინ ხომ არ შექმნილხარ?1

8. 8

   ღვთის საიდუმლო ხომ არ ისმინე და მისი სიბრძნე ხომ არ მიისაკუთრე?1

9. 9

   რა იცი შენ, რაც ჩვენ არ ვიცით? ისეთი რა გაიგე, რაც ჩვენ არ გვესმის?1

10. 10

    ჭაღარაც და მოხუცებულიც არის ჩვენ შორის, მამაშენზე მეტი დღეების მქონე.1

11. 11

    ნუთუ გეცოტავება ღვთის ნუგეში? შენთვის ნათქვამი ფაქიზი სიტყვები?1

12. 12

    რად გიტაცებს შენი გული და თვალებს რატომ ახამხამებ?1

13. 13

    რად წარმართავ შენს სულს ღვთის წინააღმდეგ და ასეთ სიტყვებს წარმოთქვამ შენი ბაგედან?!1

14. 14

    რა არის კაცი, რომ წმიდა იყოს? ან მართლობდეს დედაკაცის მიერ შობილი?1

15. 15

    აჰა, თავის წმინდანებსაც არ ენდობა და ცანიც არ არიან სუფთა მის თვალში.3

16. 16

    მით უმეტეს საძაგელი და გახრწნილი კაცი, წყალივით რომ სვამს უსამართლობას.1

17. 17

    გეტყვი და მომისმინე, რაც ნანახი მაქვს, გეტყვი.1

18. 18

    რაც სმენიათ ბრძენებს და არ დაუფარავთ თავიანთი მამებისგან გაგონილი.1

19. 19

    მხოლოდ მათ მიეცათ ქვეყანა, უცხოს არ გაუვლია მათ შორის.1

20. 20

    ურჯულო მთელი ცხოვრება იტანჯება; დათვლილია მტარვალთა წელთა რიცხვი,3

21. 21

    შიშის ზარია მის ყურებში და მშვიდობის ჟამსაც მიუვა გამანადგურებელი.2

22. 22

    იმედი არა აქვს, რომ სიბნელეს გაექცევა; მახვილისთვის არის განწირული.1

23. 23

    ლუკმა-პურისთვის დახეტიალობს - ამბობს, სად არისო? იცის, რომ ახლოა შავი დღე.3

24. 24

    აძრწუნებს მას გაჭირვება და უბედურება, გადასძალავს, როგორც ბრძოლისათვის შემართული მეფე.1

25. 25

    რადგან ღმერთის წინააღმდეგ გაიწოდა ხელი და ყოვლადძლიერს აუჯანყდა.1

26. 26

    უტევდა მას ჯიუტად, თავისი ჯავშნის სქელი შვერილებით,1

27. 27

    რადგან ქონით დაიფარა სახე და გვერდები ხორცით დაიმძიმა.1

28. 28

    აოხრებულ ქალაქებში ცხოვრობდა - დასანგრევად გამზადებულ უკაცრიელ სახლებში.1

29. 29

    ვერ გამდიდრდება და ვერ გაძლებს ქონება მისი და ფესვს ვერ გაიდგამს მიწაში.1

30. 30

    ბნელს ვერ გადაურჩება, ალი გაახმობს მის ყლორტებს და მისი პირის ამონასუნთქი განაშორებს მას ამ წუთისოფელს.1

31. 31

    ნუ მიენდობა ამაოებას ასეთი კაცი და თავს ნუ მოიტყუებს, რადგან ამაოებავე იქნება მისი საზღაური.1

32. 32

    უდღეურად დაჭკნება და მისი ტოტები არ ამწვანდება.3

33. 33

    მკვახე ყურძენი დასცვივა მისი ვაზის ლერწებს და დაიბერტყება მისი ზეთისხილის ყვავილი.1

34. 34

    რადგან უნაყოფოა უღმრთოთა კრებული და ცეცხლი შთანთქავს მექრთამეთა კარვებს.1

35. 35

    დაორსულდებიან სიავით და შობენ სიცრუეს; გული სავსე აქვთ მზაკვრობით!”4