იობი 13

1. 1

   "აჰა, ეს ყოველივე იხილა ჩემმა თვალმა, ისმინა ჩემმა ყურმა და შეიგნო.1

2. 2

   რაც თქვენ იცით, მეც ვიცი, თქვენზე ნაკლები არა ვარ.1

3. 3

   მაინც დაველაპარაკებოდი ყოვლადძლიერს, სურვილი მაქვს, რომ ვიდავო მასთან!2

4. 4

   თქვენ კი სიცრუის მთხზველნი და უსარგებლო მკურნალნი ხართ!3

5. 5

   ნეტავ სულ დადუმდებოდეთ, ეს იქნებოდა თქვენთვის სიბრძნე.1

6. 6

   ისმინეთ, გთხოვთ, ჩემი თავისმართლება და შეისმინეთ სამდურავი ჩემი ბაგისა.1

7. 7

   ნუთუ ღვთისთვის ილაპარაკებთ უმართლოდ და მისი გულისთვის იტყვით სიცრუეს?1

8. 8

   მიკერძოებას გამოიჩენთ მის მიმართ? ღმერთს გამოესარჩლებით?1

9. 9

   კარგი იქნება, თქვენც რომ გამოგიკვლიოთ; მასაც ისე მოატყუებთ, როგორც კაცი კაცს ატყუებს?1

10. 10

    უცილობლად გაგკიცხავთ, მალულადაც რომ პირმოთნეობდეთ.1

11. 11

    ნუთუ მისი სიდიადე არ გაშინებთ და მისი შიშის ზარი არ დაგტყდომიათ თავზე?1

12. 12

    ნაცარივითაა თქვენი დარიგებანი და თიხასავით - საყრდენი თქვენი.1

13. 13

    დადუმდით ჩემ წინაშე, რათა ვილაპარაკო და მეწიოს, რაც იქნება.1

14. 14

    რისთვის მეკავოს ჩემი ხორცი კბილებით და სიცოცხლე ხელებით?2

15. 15

    აჰა, მკლავს, მაგრამ მაინც მას მივენდობი, და მაინც დავიცავ ჩემს გზებს მის წინაშე1

16. 16

    და ეს იქნება ხსნა ჩემთვის, რადგან უღმერთო კაცი ვერ მივა მის წინაშე.1

17. 17

    გულდასმით მოისმინეთ ჩემი ნათქვამი და ყურად იღეთ ჩემი სიტყვა!1

18. 18

    აჰა, სამსჯავრო გავმართე და ვიცი, რომ გავმართლდები.1

19. 19

    შემომედავება ვინმე? მაშინ დავდუმდები და მოვკვდები!1

20. 20

    მხოლოდ ორ რამეს ნუ მიზამ და არ დავემალები შენს სახეს.1

21. 21

    შენი ხელი მომარიდე და შენმა შიშის ზარმა არ შემაძრწუნოს!1

22. 22

    მაშინ მომიხმე და გიპასუხებ; ან მათქმევინე და შენვე გამეცი პასუხი!1

23. 23

    რა უმართლობა მაქვს და რამდენი ცოდვა? მაუწყე ჩემი ურჩობა და ცოდვა!1

24. 24

    სახეს რად მიმალავ, რატომ მიმიჩნევ შენს მტრად?1

25. 25

    ნუთუ მომწყდარ ფოთოლს აფრთხობ და გამხმარ ჩალას დევნი?2

26. 26

    რადგან სიმწარეს წერ ჩემს წინააღმდეგ და ჩემი სიჭაბუკის ცოდვებს მაზღვევინებ.1

27. 27

    ხუნდებს მადებ ფეხებზე, უდარაჯებ ყველა ჩემს გზას და ფეხდაფეხ მომყვები!3

28. 28

    მე კი დამპალივით ვიხრწნები, ჩრჩილით შეჭმული სამოსელივით!1