იობი 12

1. 1

   მიუგო იობმა და თქვა:1

2. 2

   "ჭეშმარიტად, ხალხი მხოლოდ თქვენა ხართ და სიბრძნეც თქვენთან ერთად მოკვდება.1

3. 3

   მეც თქვენსავით მაქვს გონება და არც მე ვარ თქვენზე ნაკლები ვინ არ იცის ეს ყოველივე?1

4. 4

   დასაცინი შევიქენი მეგობრებისთვის, ღმერთს მოვუხმობდი მე და ის პასუხს მცემდა; სამასხროდ შევიქენი მართალი და უბიწო.5

5. 5

   ფეხდასასხლეტად გამზადებული კაცი, მოძულებული ჩირაღდანივითაა უდარდელი კაცის ფიქრებში;1

6. 6

   აყვავებულია მოძალადეთა კარვები, უშიშრად არიან ღმერთის განმარისხებელნი, თითქოს თავისი ხელით ატარებენო ღმერთს.3

7. 7

   აბა, ჰკითხე მხეცებს და გასწავლიან, ცის ფრინველთ და გეტყვიან.2

8. 8

   ან მიწას დაელაპარაკე და ის გასწავლის, ყველაფერს გეტყვიან ზღვის თევზები.1

9. 9

   ვინ არ იცის მათ შორის, რომ ეს ყოველივე ღვთის ხელმა შეჰქმნა?1

10. 10

    მის ხელთაა ყოველი სულდგმულის სიცოცხლე და ყოველი ძეხორციელის სუნთქვა.6

11. 11

    განა ყური არ განარჩევს სიტყვებს და სასა - საჭმლის გემოს?1

12. 12

    ასაკი - სიბრძნეა, და ხანგრძლივი სიცოცხლე - გონიერება.1

13. 13

    ღმერთთანაა სიბრძნე და ძალა, მას ეკუთვნის რჩევა და გაგება.1

14. 14

    აჰა, დაანგრევს და ვეღარ აშენდება, კაცს დაატუსაღებს და ვეღარ გამოიხსნება.1

15. 15

    აჰა, შეაჩერებს წყლებს და დაშრებიან, გამოუშვებს მათ და გათელავენ მიწას.1

16. 16

    მასთანაა ძალა და სრული სიბრძნე, ცდუნებულიც მისია და მაცდუნებელიც.4

17. 17

    შიშველი ფეხით დაატარებს მრჩევლებს და მსაჯულებს აბრიყვებს.1

18. 18

    მეფეებს ბორკილებს ხსნის და სარტყელს არტყამს წელზე;2

19. 19

    მღვდლებს შიშველი ფეხით დაატარებს და ძლიერებს ამხობს;1

20. 20

    თავდაჯერებულთ მეტყველებას ართმევს და უხუცესებს - გაგების უნარს.1

21. 21

    დიდებულებზე დამცირებას გადმოღვრის და მძლავრთა სარტყელს ასუსტებს;1

22. 22

    წყვდიადიდან ამჟღავნებს საიდუმლოებებს და ნათელს ჰფენს უკუნეთის სიღრმეებს;2

23. 23

    გაამრავლებს ერებს და ანადგურებს, განავრცობს ერებს და წარუძღვება მათ.1

24. 24

    გონებას ურევს დედამიწის ხალხთა მთავრებს და უდაბნოში ახეტიალებს უგზოუკვლოდ.1

25. 25

    უსინათლოდ დადიან ბნელში და მთვრალებივით დაბორიალებენ!1