ფსალმუნები 138

1. 1

   გუნდის ლოტბარისათვის. დავითისფსალმუნი. უფალო, გამომცადე და შემიცანი.

2. 2

   შენთვის ცნობილია, როდის ვჯდები და ვდგები; გაგებული გაქვს ჩემი ზრახვანი შორიდან.3

3. 3

   ჩემი სიარული და ჩემი წოლა განსაზღვრე შენ და ყველა ჩემი გზა გამოიკვლიე.2

4. 4

   თუნდაც ჯერ არ იყოს სიტყვა ჩემს ენაზე, შენ უკვე იცი, უფალო, სრულად.1

5. 5

   უკნიდან და წინიდან გარემომიცავი და დადე ჩემზე ხელი შენი.

6. 6

   უჩვეულოა ჩემთვის გასაგებად; აღზევებულია, ვერ შევწვდები მას.1

7. 7

   საით, წავუვალ შენს სულს და შენს სახეს სად გავექცევი?8

8. 8

   ზეცაში რომ ავიდე, შენ იქა ხარ, ქვესკნელში ჩავიდე და - იქაც ხარ!3

9. 9

   ავწიო ფრთენი განთიადისა, დავსახლდე ზღვის კიდეზე,

10. 10

    იქაც შენი ხელი წამიძღვება და შემივრდომებს მარჯვენა შენი.1

11. 11

    და ვიტყვი: იქნებ ბნელმა დამფაროს და ღამე იქმნას სინათლედ ჩემთვის.1

12. 12

    სიბნელეც ვერ დაბინდავს შენგან და ღამე დღესავით გაანათებს; რა სიბნელე და რა სინათლე.

13. 13

    რადგან შენ გამართე თირკმელნი ჩემნი, გამომძერწე დედაჩემის საშოში.6

14. 14

    გადიდებ, რადგან საოცრებით ვარ შენივთული; საკვირველია საქმენი შენნი და ჩემმა სულმა იცის ეს სავსებით.7

15. 15

    არ დაფარულა ჩემი ძვლები შენგან, როცა ჩავისახე იდუმალებაში, შევნივთდი ქვესკნელში.3

16. 16

    ჩემი ჩანასახი იხილა შენმა თვალებმა და შენს წიგნში ჩაწერილია დღენი მომავალი ჩასახვისა, როცა ჯერ არ არის არც ერთი მათგანი.1

17. 17

    ხოლო ჩემთვის რაოდენ მრავლისმთქმელია ზრახვანი შენნი, ღმერთო, რაოდენ დიდია რიცხვი მათი.1

18. 18

    დავთვალო, ქვიშაზე უმრავლესია; გავიღვიძო და, ისევ შენთან ვარ.2

19. 19

    ნეტამც მოსრავდე, ღმერთო, ბოროტს, სისხლისმსმელნო, განვედით ჩემგან!

20. 20

    რომ გელაპარაკებიან მზაკვრულად, ამაოდ იზრახვიან შენი მტრები.

21. 21

    ნუთუ არ მოვიძულო, უფალო, შენი მოძულენი, და შენს მოწინააღმდეგეებს არ ვედაო?1

22. 22

    სრული სიძულვილით მოვიძულე ისინი, მტრებად შევრაცხე.1

23. 23

    გამომცადე, უფალო, და შეიცან გული ჩემი; შემამოწმე და შეიცან აზრები ჩემი.4

24. 24

    ნახე, სახიფათო გზაზე ხომ არ ვდგავარ, და წამიძეღი მარადიულ გზაზე.1