იობი 41

1. 1

   "თუ ამოათრევ ლევიათანს ანკესით და საბლით თუ დაუბამ ენას?1

2. 2

   ცხვირში თუ გაუყრი რგოლს და კაუჭით თუ გაუხვრეტ ყბას?2

3. 3

   თუ დაგიწყებს ძლიერ ვედრებას და მოწიწებით თუ დაგელაპარაკება?

4. 4

   თუ დაგიდებს აღთქმას, რომ სამუდამო მსახურად დაგიდგება?

5. 5

   თუ გაგართობს ჩიტივით და დააბამ მას შენი ქალიშვილებისთვის?1

6. 6

   თუ ივაჭრებენ მისით მეთევზენი და დაანაწილებენ ვაჭართა შორის?

7. 7

   თუ დაუფარავ კანს ისრებით და მეთევზის კაპარჭებით - თავს?

8. 8

   დაადე მას ხელი და დაგამახსოვრდება მასთან შერკინება, აღარასოდეს გააკეთებ ამას!

9. 9

   აჰა, ფუჭია შენი მოლოდინი; მისი ერთი გამოხედვაც კი ძირს დაგცემს.

10. 10

    მის შეწუხებას ვერავინ ბედავს, ჩემს წინ ვინღა დადგება?!

11. 11

    ვის რა მოუცია, რომ ავუნაზღაურო? ჩემია მთელი ცისქვეშეთი.

12. 12

    არ დავდუმდები მის კიდურებზე, მის ძლევამოსილებაზე და მშვენიერ აღნაგობაზე.

13. 13

    ვის გაუხდია მისთვის ჯავშანი? მის ორმაგ ყბებში ვინ შეაღწევს?

14. 14

    მისი სახის კარს ვინ გააღებს? მის კბილთა ირგვლივ შიშის ზარია!

15. 15

    მისი ფარფლები ფარების წყებაა, მჭიდრო ბეჭდით შეკრული.

16. 16

    ერთი მეორეს ერწყმის და ჰაერი ვერ ატანს მათ შორის:

17. 17

    ერთმანეთს მიეკვრნენ, ჩაეჭიდნენ და არ განიყოფიან.

18. 18

    მის დაცემინებაზე ნათელი ელვარებს და მისი თვალები ცისკრის წამწამებივითაა.

19. 19

    მისი ხახიდან ცეცხლის ჩირაღდნები გამოდიან და ნაპერწკლები იფრქვევა.

20. 20

    კვამლი გამოსდის ნესტოებიდან, როგორც მდუღარე ქვაბიდან და ცეცხლმოკიდებული ლერწმიდან.2

21. 21

    მისი სუნთქვა ნაკვერჩხლებს აღვივებს და ხახიდან ალი გამოდის.

22. 22

    მის ქედზე ძალაა დავანებული და მის წინაშე როკავს შიში.

23. 23

    მტკიცედ შეერწყა ერთმანეთს მისი ხორცის ფენები, მკვრივად აფენია, არ შეირყევა.

24. 24

    ქვასავით მაგარია მისი გული, მკვრივია ქვედა დოლაბივით.

25. 25

    როგორც კი წამოიმართება - ძლიერნი კრთებიან და ეცლებიან თავზარდაცემულნი.

26. 26

    მისწვდება მას მახვილი და ვერას აკლებს - ვერც შუბი, ვერც ლახვარი და ისარი.1

27. 27

    რკინას ჩალად მიიჩნევს და სპილენძს - დამპალ ხედ.2

28. 28

    ვერ უკუაქცევს მას ისარი, ჩალასავითაა მისთვის შურდულის ქვები.2

29. 29

    ბზედ მიაჩნია რკინა და შუბის ზუზუნზე ეცინება.

30. 30

    მუცელზე წამახული კეცის ნატეხები აქვს, კევრივით არის გაწოლილი ჭანჭყობში.2

31. 31

    ქვაბივით ადუღებს უფსკრულს და ზღვას ნელსაცხებლის ჭურჭლად აქცევს.1

32. 32

    ბილიკს ასხივებს თავის უკან, კაცი იფიქრებს, უფსკრულნი გაჭაღარავდნენო.

33. 33

    არავინაა მიწაზე მისი მსგავსი, უშიშრად არის შექმნილი.

34. 34

    უმზერს ყველაფერს, რაც მაღ­ლაა, მეფობს სიამაყის ყველა ნაშიერზე”.