გოდება იერემიასი 5

1. 1

   გაიხსენე, უფალო, რაც დაგვემართა; შეხედე და დაინახე ჩვენი შერცხვენა.1

2. 2

   ჩვენი სამკვიდრო უცხოთ გადაეცა, ჩვენი სახლები - უცხოტომელებს.1

3. 3

   დავობლდით, მამა აღარ გვყავს, დაქვრივდნენ ჩვენი დედები.1

4. 4

   ჩვენსავე წყალში ვერცხლს გვახდევინებენ, ჩვენი ტყის შეშას ვყიდულობთ.2

5. 5

   ფეხდაფეხ მოგვდევენ; დავიქანცეთ, არ გვაქვს მოსვენება.

6. 6

   ეგვიპტეს გავუშვირეთ ხელი და აშურს, რომ გავძღეთ პურით.1

7. 7

   ჩვენმა მამებმა შესცოდეს და აღარ არიან, ჩვენ კი მათ უმართლობის გამო ვისჯებით.

8. 8

   მონები ბატონობენ ჩვენზე და არავინაა, რომ მათი ხელიდან დაგვიხსნას.1

9. 9

   ჩვენი სიცოცხლის ფასად ვშოულობთ პურს, უდაბნოში მახვილის შიშით.

10. 10

    ღუმელივითაა გავარვარებული ჩვენი კანი, შიმშილის მწველი ხვატის გამო.1

11. 11

    გააუპატიურეს ქალები სიონში, ქალწულნი - იუდას ქალაქებში.1

12. 12

    მთავრებს ხელებით ჰკიდებენ, უხუცესებს პატივს არ სცემენ.1

13. 13

    ჭაბუკები საფქვავს ეზიდებიან, ბიჭები ბარბაცებენ შეშის ტვირთის ქვეშ.1

14. 14

    უხუცესები კარიბჭესთან აღარ სხდებიან, ჭაბუკნი აღარ მღერიან.

15. 15

    შეწყდა ჩვენი გულის სიხარული, გლოვად იქცა ჩვენი ცეკვა.

16. 16

    გვირგვინები დაგვცვივდა თავებიდან; ვაი ჩვენ, რადგან შევცოდეთ.

17. 17

    ამიტომ დაგვიუძლურდა გული, ამიტომ დაგვიბნელდა თვალები,1

18. 18

    რადგან გაუკაცრიელდა სიონის მთა და მელიები მიდი-მოდიან იქ.

19. 19

    შენ კი, საუკუნოდ ხარ, უფალო, შენი ტახტი თაობიდან თაობამდეა.1

20. 20

    სამუდამოდ რატომ დაგვივიწყე? ასე დიდხანს რად მიგვატოვე?

21. 21

    შენკენ მოგვაბრუნე, უფალო, და მოვბრუნდებით! განგვიახლე დღეები, როგორც უწინ,1

22. 22

    თუ საბოლოოდ მოგვიძულე და უზომოდ მრისხანებ ჩვენზე?