ფატალიზმის, ბედისწერის რწმენა უშლით ხელს რწმენის მიღებაში

საკვანძო მუხლები:

დაბადება 6 : 6 ; დაბადება 22 : 12 ; დაბადება 25 : 23 ; გამოსვლა 10 : 27 ; მეორე რჯული 28 : 1 ; მეორე რჯული 30 : 19 ; 1მეფეთა 15 : 11 ; იობი 1 : 7 ; ფსალმუნები 36 : 37 ; ფსალმუნები 55 : 13 ; ფსალმუნები 90 : 10 ; იგავნი 10 : 27 ; იგავნი 16 : 3 ; იგავნი 22 : 8 ; ეკლესიასტე 7 : 17 ; ეკლესიასტე 9 : 11 ; ეკლესიასტე 12 : 13 ; ესაია 46 : 10 ; ესაია 55 : 11 ; იერემია 7 : 24 ; იერემია 17 : 10 ; იერემია 29 : 11 ;
1.9.10. ფატალიზმის, ბედისწერის რწმენა უშლით ხელს რწმენის მიღებაში

- ფატალიზმი - ბედისწერის, წინასწარდასაზღვრულის, განჩინებულის რწმენაა. ამბობენ, რაც მოსახდენია, მოხდება, ან ვისაც როდის გვიწერია, მაშინ მოვკვდებით. მიაჩნიათ, რომ კაცზე არაფერია დამოკიდებული და მხოლოდ ისინი მიიღებენ ხსნას, ვინც ღმერთმა აირჩია. ხდებიან პასიურები, ხელიდან უშვებენ ღვთის მადლს. ღმერთმა ადამიანს მისცა თავისუფალი ნება სიკეთესა და ბოროტს შორის, სიცოცხლესა და სიკვდილს შორის რჯ. 28,1.11-15; ინ. 3.16

- ფატალიზმი დაბრკოლებას ქმნის ღმერთსა და ადამიანს შორის. თუ ვინმეს სწამს, რომ ის ბედის უმწეო მსხვერპლია, გაუჭირდება იგრძნოს მონანიების აუცილებლობა. თუ ვინმე არ ინანიებს, ეს „ღვთის ნება“ არ არის საქ.3,19; 17,30; 2პეტ.3,9 გმცხ.9,20.21

- ფატალიზმი ღვთის წინაშე პასუხისმგებლობის გრძნობას ახშობს ეკლ.12,13

- ჩვენ გვწამს, რომ ღმერთმა თავისი წინაგანგებულებით ერთნი ცხონებისათვის აირჩია, მეორენი კი წარსაწყმედელად. მაგრამ არა იმიტომ, რომ უფალმა მოისურვა ერთნი გაამართლოს, მეორენი კი უმიზეზოდ განსაჯოს: ეს წარმოუდგენელია უფლის ბუნებისათვის, „რომელსაც სურს, რომ ყველა კაცი ცხონდეს და ეზიაროს ჭეშმარიტების შემეცნებას.“ I ტიმ. 2,4

- ღმერთი წინასწარ აცხადებს მომავალს და სრულდება მისი განზრახვა ეს.46,10; 55,11 იერ.29,11 აბაკ.2,3 ინ.13,1 რომ.8,28-30; 1კორ.2,7-9

- მაგრამ, ვინაიდან უფალმა განჭვრიტა, რომ ერთნი კეთილად გამოიყენებენ თავიანთ თავისუფალ ნებას, მეორენი კი - ბოროტად, ამიტომ ჭვრეტით უწყის მათი ხვედრი რჯ.28,1.11-15 ფს.36,37 იგავ.16,3; 22,8 იერ.17,10 ლუკ.11,50 ინ.3,16 რომ.6,23; 8,29 გალ.6,7 ეფ.2,10; 1თეს.5,9

- მან ამოგვირჩია რათა წმიდანი ვყოფილიყავით ეფ.1,4

- წინასწარ არ არის განსაზღვრული ვინ რას აირჩევს. არჩევანს ყველა პირადად აკეთებს - „მომსმენმა (დამმოწმებელმა) თქვას: მოდი!“ გმცხ.22,20

- არ ისმინეს იერ.7,24-26

- ზოგის მამაც ეშმაკია ინ.8,44

- ბედისწერას არ უნდა დავაბრალოთ, რაც იუდას დაემართა, დაწერილია რომ იესომ თავიდანვე (პირობითადაა ნათქვამი, სინამდვილეში იმ დროიდან) იცოდა, როცა გამომჟღავნდა იუდას ორგულობის ნიშნები ინ.6,64; 13,2

- ზოგი სიტყვასიტყვით იგებს, რომ უფალმა გაუსასტიკა გული ფარაონს, მაგრამ ჩვენ ვხედავთ, რომ იგი მერყეობს, იცვლება მისი მდგომარეობა გარემოების მიხედვით, სასჯელის მოწევისას გაგიშვებთო და გადავლისას არ უშვებს. გულის გასასტიკება უფლისგან კი არაა, არამედ მისი შინაგანი მდგომარეობით თუ მდრეკილებებითაა განპირობებული გამ.10,27

- ღმერთს არ განუსაზღვრავს იაკობისა და ესავის ბედი, ის, თუ როგორ განვითარდებოდა მათი ცხოვრების მოვლენები დაბ.25,23.31-33 რომ.9,11-13

- ღმერთს რომ წინასწარ სცოდნოდა, აბრაამი რომ გაიმეტებდა თავის ძეს მსხვერპლად, ხომ არ გამოსცდიდა და არ ეტყოდა შემდგომ, მივხვდი, ღვთისმოშიში ყოფილხარო დაბ.22,12

- ღმერთი ბევრგან ინანიებს უკვე აღსრულებულ საქმეებს, რითაც ჩანს, რომ წინასწარ არ იცოდა რას აირჩევდნენ დაბ.6,6; 1მფ.15,11.35 იოვ.2,14 იონ.3,10

- ვინც ღვთის ნებას ასრულებს, ის არის ქრისტეს ძმაც, დაც და დედაც მარ.3,35

- არ წაიბორძიკებს ის, ვინც ღვთის მოწოდებას ასრულებს, აქედან გამოდის, რომ მარტო რჩეულობა არ კმარა, ჩვენგან მცდელობაცაა საჭირო 2პეტ.1,10

- იესო ქრისტე გამოდიოდა ფატალისტური აზრების წინააღმდეგ. სილოამის ტრაგედია დროსა და შემთხვევას მიაკუთვნა და არა ღვთის ჩარევას, ანუ წინასწარ არ იყო განსაზღვრული ეკლ.9,11 ლუკ.13,4.5

- ღმერთი არ იწვევს უბედურებებს. „ღვთის ცეცხლის ჩამოვარდნა“ ებრაული გამოთქმაა და ხშირ შემთხვევაში მეხს ნიშნავს იობ.1,16

- უბედურებაზე პასუხისმგებელი სატანაა იობ.1,7-12

- ბოროტის წლები შემცირდება, ამიტომ შეგიძლია არჩევანი გააკეთო, ირწმუნო უფალი და "ბედი გაიკეთო" რჯ.30,19.20 ფს.55,13; 90,10 იგავ.10,27 ეკლ.7,17; 9,11

__თემაზე წერდნენ__
***
ადამიანებს ჩვევად აქვთ, რომ საკუთარ უბედურებაში, ბედი დაადანაშაულონ, ღმერთი, და ნებისმიერი ადამიანი, მაგრამ არა საკუთარი თავი.
__პლატონი__

***
ბრძენი თავად ქმნის თავის ბედს.
__ტიტუს მაკციუს პლავტუსი__

***
ბედი ჩვენ არაფერს გვაძლევს მუდმივი მოხმარებისთვის.
__ლუციუს ანიუს სენეკა (უმცროსი)__

***
მხნედ უნდა გადაიტანოთ ყველაფერი, რადგან იმას რასაც თქვენ შემთხვევითობად მიიჩნევთ, სინამდვილეში, კანონზომიერად ხდება!
__ლუციუს ანიუს სენეკა (უმცროსი)__

***
იმიტომ კი არ სრულდება უცილობლად ყველაფერი, რომ უფალმა ეს ყოველივე წინასწარ განჭვრიტა, არამედ ყველაფერი იმიტომ განჭვრიტა, რომ ასეც მოხდებოდა.
__წმ.იოანე დამასკელი__

***
უნდა ვიცოდეთ, რომ უფალი ყოველივეს წინასწარ ჭვრეტს, მაგრამ ყველაფერს წინასწარ არ განსაზღვრავს. უფალი ჭვრეტს იმასაც, რაც ჩვენზეა დამოკიდებული, მაგრამ მას წინასწარ არ განსაზღვრავს, რათა არ შეზღუდოს ადამიანის თავისუფალი ნება. თუმცა კი უფალს სძაგს ცოდვა და არ სურს, რომ იყოს ბოროტება, მაგრამ უფლის ბუნებაში არაა ძალადობა. იგი არ გვაიძულებს სიკეთის ქმნას. ყოვლადსახიერი უფალი, წინასწარი განჭვრეტით, წინასწარ საზღვრავს მხოლოდ იმას, რაც ჩვენზე არაა დამოკიდებული. უფალი წინაგანგებულებით საზღვრავს ადამიანების იმქვეყნიურ ხვედრს, მაგრამ განსაზღვრავს არა უბრალო გადაწყვეტილებით, არამედ ყოვლადსახიერებითა და სამართლიანობით, ადამიანის დამსახურებათა წინასწარი განჭვრეტით.
__წმ.იოანე დამასკელი__

***
ნურვინ ამტკიცებს, თითქოს ამის მიზეზი წინასწარი განჭვრეტა იყოს: რადგან ჭვრეტას არ უქცევია ადამიანები ასეთებად, უფალმა მხოლოდ შორიდან განჭვრიტა მათი მომავალი, ვითარცა ღმერთმა. თუკი მე ვუყურებ გაშმაგებულ ცხენს, რომელმაც გადმოაგდო მხედარი და უფსკრულისკენ მიექანება და ვიტყვი - იგი ახლა უფსკრულში გადაიჩეხება მეთქი, - და მერე ასეც მოხდება, - ნუთუ მე ვაგდებ ამით ცხენს უფსკრულში? ასევეა ღმერთი, რომელიც ერთში სიკეთეს ჭვრეტს, მეორეში კი ბოროტებას - მაგრამ ამ ჭვრეტით კი არ აიძულებს ერთს აკეთოს სიკეთე, მეორეს კი - ბოროტება. თავად რომ აიძულებდეს, მაშინ უსამართლობა იქნებოდა ამ ქმედებათა გამო ერთისთვის ჯილდო, მეორესთვის კი სასჯელი განემზადებინა. მაგრამ უფალი სამართლიანია, ამიტომ იგი მოუწოდებს სიკეთისკენ და კრძალავს ბოროტებას. იგი ასევე აქებს სიკეთის მკეთებელს და სჯის მათ, ვინც საკუთარი ნებით შეიყვარა ბოროტება.
__ნეტარი თეოდორიტე__

***
ადამიანები — საკუთარი ბედის ბატონ-პატრონები არიან.
__უილიამ შექსპირი__

***
გულადი ბედს ეხმარება.
__ვერგლი პუბლი მარონი__

***
უფრო მნიშვნელოვანი ის არის, თუ როგორი დამოკიდებულება აქვს ადამიანს ბედისადმი, ვიდრე თავად მისი ბედი.
__ვილჰელმ ჰუმბოლდტი__

***
ბედი შემთხვევითობა არ არის, ის არჩევანის შედეგია. მას კი არ ელოდებიან, იპყრობენ.
__უილიამ ბრაიანი__

***
ნებისმიერი ადამიანი თავისი ბედის შემოქმედია.
__სალუსტრი__

***
ყველა ცოცხალი არსება თავად ქმნის თავის ბედს.
__ანრი ამელი__

***
ჩვევას დასთესთ — ხასიათს მოიმკით, ხასიათს დასთესთ — და თქვენ ბედს მოიმკით.
__უილიამ თეკერეი__

***
არცერთი ჩვენგანი, როდესაც პრობლემების გარეშე, ბედნიერად ცხოვრობს, არასოდეს ამბობს, რომ ეს ბედის დამსახურებაა, მაგრამ საკმარისია პრობლემა გაჩნდეს, მაშინვე ბედს დაადანაშაულებს.
__ფილიტ კასკი__

***
ჩვენი ახირებები ბევრად უფრო უცნაურია, ვიდრე ბედის ახირება.
__ფრანსუა დე ლაროშფუკო__

***
ადამიანის ბედნიერება და უბედურება, ბედზე უფრო მეტად, მის ზნეზე არის დამოკიდებული.
__ფრანსუა დე ლაროშფუკო__

***
აი, ბედი რომ კარს მომადგეს, მეც ვიწამებდი, თაყვანსაცემად და სალოცავად ტაძარში სიარული ძნელი საქმე არაა, ოღონდ რაიმე ხელჩასაჭიდი იყოს! ეს იგივე ვაჭრობაა - მხოლოდ შემკვეთებთან კი არა ღმერთ[თან]. __აკუტაგავა__

***
"ბედობა"
მინდა ჩემი აზრი გაგიზიაროთ ამ დღესასწაულთან დაკავშირებით.
1. ქრისტიანული რწმენით და პირველი ქრისტიანების ცხოვრებით ჩვენ ვერ ვხედავთ ვერაფერს მსგავსს.
2. არ არსებობს არცერთი სპეციალური, ჯადოსნური, ღვთიური და ა.შ. დღე, რომელი დღეც განსაზღვრავს მთლიან წელს. შეუძლებელია ერთ დღეში გაკეთებულმა, განცდილმა და გატარებულმა მთელი წლის განმავლობაში გამოიწვიოს მსგავსი განმეორების ეფექტი. ეს ხომ ყოველგვარ საღ აზრს ეწინააღმდეგება?
3. მსგავსი რწმენა და წარმოდგენა წინააღმდეგობაში მოდის ღმერთთან, მის პრინციპებთან, რომელიც მან დაადგინა და რომელთა მეშვეობით იმართება სამყარო.
სინამდვილეში, მომავალი დამოკიდებულია შენ ყოველდღიურ არჩევნებზე, ყოველდღიურ ნების გამოხატულებაზე.
საერთოდ, ბედი-ბედობა არ მოდის თანხმობაში ქრისტიანულ სწავლებასთან და ღმერთის მიერ ბოძებულ თავისუფალ ნებასთან.
ამიტომ, ეს ყალბია!
არ არის ნამდვილი!
უბრალოდ, თავის მოტყუება და ფუჭი ადამიანური მცდელობაა.
__გ. დარბაიძე__