„მამაო ჩვენო“ - უფლის მიერ ნასწავლები სანიმუშო ლოცვა


საკვანძო მუხლები:

ესაია 59 : 1 ; გამოსვლა 20 : 7 ; იერემია 29 : 13 ; მათე 5 : 44 ; მათე 6 : 9 ; მარკოზი 10 : 29 ; მარკოზი 11 : 25 ; ლუკა 11 : 1 ; ლუკა 17 : 3 ; იოანე 6 : 51 ; იაკობი 1 : 2 ; 1პეტრე 1 : 6 ; რომაელთა 12 : 2 ; ესაია 29 : 12 ;
=3.2.3. „მამაო ჩვენო“ - უფლის მიერ ნასწავლები სანიმუშო ლოცვა

მათე 6
9. თქვენ კი ასე ილოცეთ: მამაო ჩვენო, რომელიც ხარ ცათა შინა, წმიდა იყოს სახელი შენი;
10. მოვიდეს მეფობა შენი, და იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა;
11. პური ჩვენი არსობისა მოგვეც ჩვენ დღეს;
12. და მოგვიტევე ჩვენ თანანადებნი ჩვენი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა;
13. და ნუ შეგვიყვან ჩვენ განსაცდელში, არამედ გვიხსენ ჩვენ ბოროტისგან. რადგან შენია მეფობა, ძალი და დიდება საუკუნეთა მიმართ. ამინ!

ლუკა 11
1. ერთხელ, რომელიღაც ადგილას იყო და ლოცულობდა; როცა დაასრულა, ერთმა მოწაფეთაგანმა მიმართა: "უფალო, გვასწავლე ლოცვა, როგორც იოანე ასწავლიდა თავის მოწაფეებს”.
2. უთხრა მათ: "როცა ლოცულობთ, თქვით - მამაო ჩვენო, რომელიც ხარ ცათა შინა, წმიდა იყოს სახელი შენი, მოვიდეს მეფობა შენი და იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეთცა ქვეყანასა ზედა.
3. პური ჩვენი არსობისა მოგვეც ჩვენ ყოველდღე.
4. და მოგვიტევე ჩვენი ცოდვები, როგორც ჩვენ მივუტევებთ ყველა ჩვენს მოვალეს; და ნუ შეგვიყვან ჩვენ განსაცდელში, არამედ გვიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან”.

***
მათ.6:12 და ლუკ.11,4 -ში განსხვავებულად წერია "თანანადებნი" (ვალები) შეცვლილია სიტყვით "ცოდვა", ხოლო მათ.6,13 -ის სიტყვები "რადგან შენია სუფევა და ძალი და დიდება უკუნისამდე." გამოტოვებულია ლუკასთან.

***
გარდა ჩვეულებრივი წყობის აზრებისა "მამაო ჩვენო" მოიცავს რამდენიმე საიდუმლოს, რომლებიც, ერთის მხრივ თითქოს დევს ზედაპირზე, მაგრამ მეორე მხრივ ვერ ხედავენ მათ ან არ უფიქრდებიან წარმომთქმელნი.

"მამაო ჩვენოს" ერთერთი საიდუმლო ისაა, რომ ის წარმოადგენს არა ინდივიდუალურ, არამედ ერთობლივ ლოცვას. მასში შვიდჯერ მეორდება სიტყვა «ჩვენ».
ჩვენ ხომ ჩვეულებრივ მეტყველებაში არ ვუწოდებთ თავს თქვენობით პატივისცემით ფორმაში. მთელი ლოცვა მიმდინარეობს მრავლობით რიცხვში და ამიტომ უფრო ეკლესიაში მლოცველთაგან წარმოსათქმელად ჟღერს.
და რა გამოდის აქედან მე ინდივიდუალურად მარტოს არ შემიძლია ლოცვა?
შეგიძლია! მაგრამ მაშინ უნდა წარმოიდგინო, რომ ამ შემთხვევაში ლოცულობ ყველა სხვა მლოცველებთან ერთად.
შენ დგახარ შენს საიდუმლო ოთახში და სხვა მილიონობით ქრისტიანთან ერთად იმეორებ «მამაო ჩვენო»!
და ითხოვ პურს არსობისას არა მხოლოდ შენთვის, არამედ ყველა სხვა მორწმუნისთვისაც…
თუ ეს ასე არაა შენს შემთხვევაში, მაშინ ეს ლოცვა კი არა უბრალოდ შელოცვაა, დაზეპირებული სიტყვების ფორმალური განმეორება! ასეთი ლოცვისგან კი არანაირ სარგებელს არ უნდა მოველოდეთ!
იერემია 29
12. მომიხმობთ, მოხვალთ, შემევედრებით და მე მოგისმენთ თქვენ.
13. დამიწყებთ ძებნას და მიპოვნით, თუ მთელი გულით მეძებეთ.
მხოლოდ განმეორებადობა დაზეპირებული ფრაზებისა თუ მასში ჩართული არ არის გული - არაფერია, ეს მხოლოდ ვალდებულების მოხდის გრძნობის დაკმაყოფილება თუ იქნება, რაც, ალბათ ხვდებით, რომ არ იქნება ღმერთისთვის სათნო!

ლუკ.11:1 -ში აღწერილია გარემოება რომლის დროსაც მისცა იესომ მოწაფეებს ეს ლოცვა.
აქედან ჩანს, რომ ეს არის გაკვეთილი მოწაფეებისთვის - ლოცვის ნიმუში!
უფალმა აჩვენა მასში თუ რას უნდა მოიცავდეს საერთოდ ქრისტიანის ლოცვა -
როგორც ვხედავთ ის შედგება თორმეტი ნაწილისგან:

პირველი. ვის მიმართაა ლოცვა? ზეციური მამისადმი.

მეორე. სიწმიდის გამოკვეთა, ანუ ღმერთის სახელის ქვეყნიერებისგან განცალკევებულობის. მორწმუნისთვის მის წინაშე განსაკუთრებული კრძალულობის აუცილებლობის.

მესამე. ცათა სასუფევლის მალე მოსვლის შესახებ.

მეოთხე. სათხოვარი ღვთის ნების დედამიწაზე აღსრულების შესახებ.

მეხუთე. სათხოვარი მლოცველთა საარსებო ყოველდღიური მოთხოვნილებების შესახებ.

მეექვსე. სათხოვარი ცოდვების პატიების შესახებ.

მეშვიდე. ვალდებულება ჩვენს წინააღმდეგ შემცოდებლების მიმართ.

მერვე. სათხოვარი საცდურებისგან დაცვის შესახებ.

მეცხრე. სათხოვარი სატანისგან დაცვის შესახებ.

მეათე. ამქვეყნად ღმერთის ძალაუფლების აღიარების შესახებ.

მეთერთმეტე. უფლის ყოვლისშემძლეობის გამოცხადება.

მეთორმეტე. ღმერთის განდიდება.

ღმერთის სახელი
ლოცვის გაკვეთილის დასაწყისში იესო ამბობს, რომ უნდა დასახელდეს მისი სახელი ვისკენაცაა მიმართული ლოცვა: მამა ზეციერი.
ნახეთ ლოცვაში ღმერთის არცერთი სახელი არ იხსენიება გარდა ნაცვალსახელისა «შენ».
ეს შესატყვისობაშია ათი მცნების მესამე მცნებასთან:
გამ.20:7 «არ დაიფიცო ფუჭად უფლის, შენი ღვთის სახელი, რადგან დაუსჯელი არ გადაურჩება უფალს მისი სახელის ფუჭად მოფიცარი.»

იყოს ნება შენი
მეორე სათხოვარი დგას ლოცვაში იქამდე ვიდრე დავიწყებდეთ ჩვენი პრობლემების გადაწყვეტის თხოვნას. ჯერ ღვთის ნებას ვაყენებთ და მერე ჩვენს სურვილებს!!!
რატომაა ეს ასე მნიშვნელოვანი? იმიტომ რომ ჩვენთვის ცნობილიმა ღვთის ნებამ შესაბამისობაში მოიყვანოს ჩვენი სათხოვრები, რომლებიც, როგორც ვიცით არ ბრწყინავენ სიბრძნით.
ამიტომაა მოციქული პავლე რომ გვირჩევს:
რომ.12:2 «…გარდაიქმენით თქვენი გონების განახლებით, რათა შეიცნოთ, რა არის ნება ღვთისა, კეთილი, სათნო და სრული.».
როგორ უნდა შევიცნოთ ღვთის ნება? – ვთხოვოთ ღმერთს ლოცვაში იქამდე, ვიდრე დავუყენებდეთ ჩვენს პრობლემებს!
ასეთ თანმიმდევრობას გვასწავლის ლოცვა «მამაო ჩვენო».

პური არსობისა
ლუკ.11:3 ბევრი განმმარტებელი ამტკიცებს, რომ აქ საუბარია პურზე, როგორც საჭირო რაოდენობის საზრდელის აუცილებელ მინიმუმზე.
საინტერესოა თვითონ თუ უცდიათ ეცხოვრათ თუნდაც ერთი თვე მხოლოდ პურით?
ვფიქრობ, რომ მართალნი არიან წერილის ის განმმარტებლები, რომლებიც ხედავენ ამ არსობის პურში (ანუ სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანს ადამიანის არსებობისთვის!) თვით იესო ქრისტეს, რომელიც უწოდებდა თავს პურს, ზეციდან ჩამოსულს:
იოან.6:51 «მე ვარ პური ცოცხალი, რომელიც ჩამოველ ზეცით; ვინც ამ პურს შეჭამს, უკუნისამდე იცოცხლებს. პური, რომელსაც მე მოგცემთ, ჩემი ხორცია, რასაც გავცემ ქვეყნის სიცოცხლისათვის.»
აქედანვე გამომდინარეობს ზიარების პურზე მითითებაც, როგორც არსობის პურზე, რომელიც აუცილებელია ქრისტიანისთვის!
გარდა ამისა, მე ვფიქრობ, არსობის პურად ლოცვაში «მამაო ჩვენო» იესო გულისხმობდა ყველაფერს, რაც აუცილებელია კაცისთვის დედამიწაზე ცხოვრებისთვის:
ნორმალური საკვები, სამოსელი, სახლი, და კიდევ ბევრი რამ, რაც აღუთქვა თავისიანებს:
მარკოზი 10
29. იესომ პასუხად თქვა: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არ არის კაცი, რომელმაც მიატოვოს სახლ-კარი, გინდა და-ძმები, გინდა დედ-მამა, გინდა ცოლ-შვილი, გინდა ადგილ-მამული ჩემი და სახარების გულისთვის,
30. და ახლავე, ამჟამად, ასმაგად არ მიიღოს სახლ-კარიც, და-ძმაც, დედ-მამაც, შვილებიც და ადგილ-მამულიც, ხოლო მომავალ საუკუნეში - საუკუნო სიცოცხლე.».
როგორც ვხედავთ, ჩვენთვის, ქრისტეს მოწაფეებისთვის, საუბარია არა საჭმელ პურზე, არამედ ცოტა მეტზე... ამიტომ რასაც შეიტანთ სათხოვრებში აუცილებელ წინაპირობად დაისახეთ თქვათ: დაე იყოს ნება შენი!

მოგვიტევე ცოდვები ჩვენი
ლუკ.11:4 ყოველთვის, ყოველი ლოცვისას, გამონაკლისის გარეშე, საჭიროა ვთხოვოთ ღმერთს გვაპატიოს ჩვენი ცოდვები!
გაიხსენეთ, რაში სდებს ბრალს ესაია რჩეულ ხალხს:
ესაია 59
1. აჰა, არ დამოკლებულა უფლის ხელი რომ ხსნა არ შეეძლოს, და არ დამძიმებულა მისი ყური, რომ ვერ ისმინოს.
2. მხოლოდ თქვენი უკეთურებანი იყო გამყოფი თქვენსა და თქვენს ღმერთს შორის და თქვენმა ცოდვებმა დაფარეს მისი სახე თქვენგან და აღარ ესმოდა მას,
ცოდვაა დაბრკოლება ჩვენი ლოცვებისთვის! მოდით ნურასოდეს დავივიწყებთ ამის შესახებ და ყოველთვის მოვინანიოთ ისინი უფლის წინაშე.

ორიოდ სიტყვა ჩვენს მოვალეებზე
ჩვენ, როგორც ქრისტიანები, მოვალენი ვართ ვაპატიოთ ჩვენს მიმართ შემცოდებლებს:
ლუკა 17
3. დაუკვირდით თქვენს თავს: თუკი შენი ძმა შეგცოდავს, შერისხე იგი; და თუ შეინანებს, მიუტევე.
4. დღეში შვიდჯერაც რომ შეგცოდოს და შვიდჯერვე მოგიბრუნდეს და გითხრას - ვნანობო, მიუტევე.
ჩვენ შეგვიძლია, გვაქვს უფლება, ვაპატიოთ მათ, მაშინაც კი თუ ისინი არ მოიბოდიშებენ. მაგრამ ამას უკვე განსაზღვრავს ჩვენში კეთილობის ხარისხი.
მარკოზი 11
25. როდესაც ლოცვად დგახართ, მიუტევეთ, ვინც რამე გცოდათ, რათა მამამ თქვენმა ზეციერმაც მოგიტევოთ თქვენი შეცოდებანი.
26. ხოლო თუ არ მიუტევებთ, არც მამა თქვენი ზეციერი მოგიტევებთ თქვენს შეცოდებებს.
მაგრამ ხომ არის კაცი რომელიც არაა საკმაოდ კეთილი…
მინდოდა მეთქვა, რომ ჩვენ მტრებსაც უნდა ვაპატიოთ, მაგრამ ასეთი რამ წერილში ვერ ვნახე, თუმცა სამაგიეროდ ეს ვიპოვნე:
მათე 5
44. ხოლო მე გეუბნებით თქვენ: გიყვარდეთ თქვენი მტერნი; დალოცეთ თქვენი მაწყევარნი; კეთილი უყავით თქვენს მოძულეთ და ილოცეთ თქვენსავ მდევნელთა და შეურაცხმყოფელთათვის.
გიყვარდეს, აკურთხე, ილოცე - ეს კი! მაგრამ ვალდებულება რომ აპატიო მტრებს, ბიბლიაში ამას ვერ ნახავთ!

ნუ შეგვიყვან ჩვენ განსაცდელში
პეტრე და იაკობი განსაცდელით სიხარულზე ლაპარაკობენ:
იაკობი 1
2. ყოველივე სიხარულად ჩათვალეთ, ჩემო ძმებო, როცა სხვადასხვა განსაცდელში ვარდებით.
1პეტრე 1
6. ამით გაიხარეთ, თუმცა ამჟამად მცირე ხანს უნდა გაწვალდეთ მრავალგვარ განსაცდელში,
ხოლო თვით იესომ მოგვცა უფლება «მამაო ჩვენოში» (და სხვა ლოცვებშიც) ვთხოვოთ ზეციერ მამას მოგვაცილოს განსაცდელი.

დაგვიცავი სატანისგან
და ბოლოს, ბოლო სათხოვარი ღმერთისადმი ლოცვაში «მამაო ჩვენო» - «გვიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან».
ჩვენ ვიცით, სატანისგან თავდასხმის დაშვება ან არდაშვება შეუძლია მხოლოდ ღმერთს (გავიხსენოთ იობის წიგნის დასაწყისი).
ამიტომაც სათხოვარი მისგან თავდახსნისა უცილობლად საჭიროა.

შენია მეფობა, ძალი და დიდება
ამ სიტყვებით მლოცველნი აღიარებენ მთელი სამყარო რომ ღმერთს ეკუთვნის!
და რომ მხოლოდ მას აქვს საკმარისი ძალა გააკეთოს ის, რასაც ვთხოვთ!
და ყოველივესთვის, რაც უნდა ხდებოდეს მისი ნებით ჩვენს ცხოვრებაში, მას დიდება!
ვფიქრობ, ამ ბოლო სიტყვებით იესო წერტილს უსვამს იმ ადამიანთა სიბრიყვეს, რომლებიც ღმერთის გარდა კიდევ ვიღაც-ვიღაცეების წინაშე ლოცულობენ და მფარველობის იმედი აქვთ… მაშინ როცა ქმნილება უნდა ლოცულობდეს მხოლოდ თავის შემოქმედთან და ადიდებდეს მას.
__ კიევის ეკლესია "გოლგოთა" __

__თემაზე წერდნენ__
***
„უფალო გვასწავლე ჩვენ ლოცვა“ ნიშნავს სხვა სიტყვებით, მოგვეცი ჩვენ მანიფესტი, პროგრამა ჩვენი რელიგიური ცხოვრების და მოქმედების, იმ ჩანასახთა მიხედვით, რომელიც ჩვენშია, ისე როგორც იოანემ მისცა თავის მოწაფეებს პროგრამა მათი რელიგიური ცხოვრების და მოქმედების.
__ წმ. გრიგოლ ფერაძე __

-----------------------------
სურათზე
იერუსალიმში აღმოჩენილი "მამაო ჩვენოს" ტექსტი


3.2.3. "Отче наш" - наученная образцовая молитва от Господа
Исх.20,7 Ис.29,12.13; 59,1.2 Иер.29,13 Матф.5,44; 6,9-13 Мар.10,29.30; 11,25.26 Лук.11,1-4; 17,3.4 Ин.6,51 Иак.1,2; 1Пет.1,6 Рим.12,2