მხილება სინდისს სწმენდს და წარწყმედისგან იხსნის სულს


საკვანძო მუხლები:

გოდება იერემიასი 2 : 14 ; მიქა 7 : 9 ; იოანე 3 : 21 ; 1კორინთელთა 14 : 24 ; 2კორინთელთა 4 : 2 ; 2კორინთელთა 10 : 5 ; ეფესელთა 5 : 13 ;
1.4.9. მხილება სინდისს სწმენდს და წარწყმედისგან იხსნის სულს

გოდ.2,14; მიქ.7,9; ინ.3,21; 1კორ.14,24.25; 2კორ.4,2; 10,5; ეფ.5,[13]

ბიბლიის მუხლები

გოდება იერემიასი 2
14. შენი წინასწარმეტყველნი ცრუ და სულელურ ხილვებს ხედავდნენ შენთვის, არ გიმხელდნენ შენს შეცოდებებს დაკარგულის დასაბრუნებლად; მხოლოდ ცრუსა და მაცთუნებელ განაჩენს ხედავდნენ შენთვის.

მიქა 7
9. დავითმენ უფლის რისხვას (რადგან ცოდვილი ვარ მის წინაშე), ვიდრე ჩემს საქმეს არ გაიკითხავს და არ გადამიწყვეტს თავის სამართალს; ნათელში გამიყვანს და მე ვიხილავ მის სიკეთეს.

იოანე 3
21. სიმართლის მოქმედი კი მიელტვის ნათელს, რათა გაცხადდნენ მისი საქმენი, ვინაიდან ღმერთში არიან ქმნილნი.

1კორინთელთა 14
24. მაგრამ როდესაც ყველანი წინასწარმეტყველებენ და შემოვიდეს ვინმე ურწმუნო, ანდა უვიცი, ყველა მას ამხელს და განიკითხავს. 
25. ასე გამჟღავნდება მისი გულის საიდუმლო, პირქვე დაემხობა, თაყვანს სცემს ღმერთს და იტყვის, რომ ჭეშმარიტად თქვენს შორისაა ღმერთი.

2კორინთელთა 4
2. არამედ უარვყავით ყველაფერი, რასაც სირცხვილის გამო ფარავენ, არ ვიარებით ზაკვით, არ ვბღალავთ უფლის სიტყვას და ჭეშმარიტების სიცხადით წარვუდგებით ყოველი კაცის სინიდისს ღვთის წინაშე.

2კორინთელთა 10
5. მისი წყალობით ვამხობთ ყოველგვარ ზრახვას და, ქედმაღლობას, ღვთის შემეცნების წინააღმდეგ აღძრულს, და მისითვე ვატყვევებთ ყოეელგვარ აზრსაც, რათა დაემორჩილოს ქრისტეს. 

ეფესელთა 5
13. ხოლო ყოველივე მხილებული ნათლით ცხადდება, 

__თემაზე წერდნენ__
*** 
ცოდვა გამჟღავნებული სჯობსო. 
__ქართული ხალხური__

*** 
სიყალბის მხილება ადამიანის სინდისს სწმენდს და წარწყმედისგან იხსნის სულს.
__ბლეზ პასკალი__

***
საკუთარ თავს შეიძლება რომ პირდაუღებლადაც მიაფურთხო.
__სტანისლავ ეჟი ლეცი__

***
სარკეში მარტო ჩვენს სახეს კი არ უნდა ვამოწმებდეთ, უნდა გვქონდეს სარკე სულისა, ხშირად უნდა ჩავიხედოთ და განვიწმიდოთ იმ ჭუჭყისაგან...
__გიორგი შატბერაშვილი__

***
და იქმნა კაცთათვის: სინდისი - ნიჭად მხილებისათვის თვისთა მანკიერებათა, ძალა - ილაჯად თვისსავე ხარვეზთა დაძლევისათვის.
__ჭაბუა ამირეჯიბი__

*** 
ცოდვა ჯერ კიდევ არაა საშიში, როცა გერცხვინება და გეჩოთირება. 
__შოთა ორველაშვილი__

*** 
შუბლის ძარღვი რაც უნდა გაწყვეტილი ჰქონდეს კაცს, მაინც ქენჯნის მას.
ბორდელის მეძავშიც კი ტოკავს ის.
ცოდვილთა შორის დაიარება და ხედავს...
ცოცხლობს ან ცოცხლდება და იღწვის.
სასწაულია:
მკვდარი რომ გგონია სულიერად უკვე...
უცებ...
„ეს აღარ უნდა ვქმნა!“
„...ამას მიკრძალავს...ის“
„ეს არ ესათნოება... მას“
„და თანაც მავნებს!“
ცრემლი წარსულის გამო...
და მას აღარ ახსოვს, აღარ გვახსენებს!
რა დიდებულია!
და აი, ის, რომელიც კვდებოდა ჩვენში, ცოცხალია და სურს იღვაწოს.
სინდისი როდესაც გქენჯნის, უფლისთვის სათნოა შენი ჯვარი.
და უკვე შესაძლებელია გაიგონო შენში ღვთის ხმა! 
__მირზა ბადიაური__