სული უკვდავია


საკვანძო მუხლები:

იობი 14 : 21 ; ფსალმუნები 6 : 6 ; ფსალმუნები 113 : 25 ; ეკლესიასტე 9 : 3 ; ეზეკიელი 18 : 2 ; მათე 10 : 28 ; ლუკა 12 : იოანე 5 : რომაელთა 6 : 22 ; რომაელთა 8 : 19 ; 1კორინთელთა 15 : 35 ; 2კორინთელთა 5 : 1 ; გალატელთა 6 : 8 ; ზირაქი 17 : 1 ; ბარუქი 2 : 1 ; 1თესალონიკელთა 5 : 23 ; გამოცხადება 20 : 4 ; გამოცხადება 21 : 4 ;
1.3.21. სული უკვდავია

1) გარდაცვლილებმა არაფერი უწყიან, არა ძალუძთ რა, მიძინებულნი არიან ქრისტეს მეორედ მოსვლამდე იობ,14,21; ფს.6,6; 113,[25].26; ეკლ.9,[3-6]; ზირ.17,27.28; ბარუქ.2,17

2) სული (მშვინვა) მართალთა ეკუთვნის ღმერთს, ცოდვილის - მოკვდება ეზ.18,2-4.20; მათ.10,28; ლუკ.12,5; ინ.5,24; რომ.6,22.23; 8,19-23; 1კორ.15,35-44.47-49; 2კორ.5,1-10; გალ. 6,8; 1თეს.5,23; გმცხ.20,4; 21,4

ბიბლიის მუხლები

იობი 14
21. პატივში იქნებიან მისი შვილები, მან კი არ უწყის; დამცირდებიან, ვერაფერს მიხვდება.

ფსალმუნი 6
6. რადგან არ არის შენი გახსენება სიკვდილში; ვიღა შეგასხამს ქვესკნელიდან ქება-დიდებას?

ფსალმუნი 113
25. არათუ მკვდრები აქებენ უფალს და ან ყოველი ქვესკნელს შთასული,
26. არამედ ჩვენ ვადიდებთ უფალს ამიერიდან უკუნისამდე. ადიდეთ უფალი! 

ეკლესიასტე 9
3. უბედურებაა მზისქვეშეთში, რომ ყველას ერთი ხვედრი აქვს; ადამის ძეთა გულებიც აღსავსეა სიბოროტით და სიშლეგეა მათ გულებში, ვიდრე ცოცხლობენ; ამის შემდგომ კი მკვდრებში გადავლენ. =1.3.21.
4. რადგან ცოცხლებში შერაცხილს კიდევ აქვს იმედი; რადგან ცოცხალი ძაღლი მკვდარი ლომის უმჯობესია,
5. რადგან ცოცხალმა იცის, რომ მოკვდება; მკვდრებმა კი არაფერი იციან და აღარც საზღაური მიეზღვებათ, რადგან მათი ხსოვნა დავიწყებას მიეცა.
6. წარხდა მათი სიძულვილიც, შურიც და ტრფობაც; აღარ ექნებათ, აწ და მარადის წილი იმაში, რაც მზის ქვეშ ხდება.

ზირაქი 17
27. ვინ განადიდებს უფალს ჯოჯოხეთში, თუ არა ცოცხალნი და ქების შემსხმელნი.
28. მკვიდრისგან, როგორც არარსებულისგან, შემწყდარია ქების შესხმა. მხოლოდ ცოცხალი და მრთელი განადიდებს უფალს.

ბარუქი 2
17. გაახილე, უფალო, თვალი და იხილე, რადგან ჯოჯოხეთში მყოფი მკვდრები, რომელთაც ამოერთვათ სული გვამიდან, ვერ მიაგებენ უფალს დიდებასა და სამართალს,

ეზეკიელი 18
2. ეს რა ანდაზა გაქვთ, ისრაელის მიწაზე რომ ამბობთ: მამებმა ისრიმი შეჭამეს და შვილებს კბილები მოეკვეთათო?
3. ვფიცავ, ამბობს უფალი ღმერთი, თუ ვინმემ თქვას ამიერიდან ეს ანდაზა თქვენს შორის ისრაელში!
4. აჰა, ჩემია ყველა სული: როგორც მამის სული, ისე შვილის სული მე მეკუთვნის; ოღონდ ცოდვილი სული უნდა მოკვდეს.
20. ცოდვილი სული უნდა მოკვდეს, შვილი მამის დანაშაულის გამო არ უნდა დაისაჯოს. არც მამა შვილის დანაშაულის გამო არ უნდა დაისაჯოს; მართლის სიმართლე მასზე იქნება, ბოროტეულის სიბოროტე მასზე იქნება.

მათე 10
28. ნუ გეშინიათ მათი, რომელნიც ჰკლავენ ხორცს, მაგრამ არ შეუძლიათ სულის მოკვლა; არამედ უფრო გეშინოდეთ იმისა, ვისაც შეუძლია სულიცა და ხორციც წარწყმიდოს გეენას.

ლუკ.12
5. არამედ გიჩვენებთ, ვისი გეშინოდეთ: გეშინოდეთ იმისა, ვისაც თქვენი მოკვლის შემდეგ შეუძლია ჩაგაგდოთ გეენას. დიახ, გეუბნებით, მისი გეშინოდეთ.

იოანე 5
24. ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც ისმენს ჩემს სიტყვებს და სწამს იგი, ვინც მომავლინა, აქვს საუკუნო სიცოცხლე და არ წარუდგება სამსჯავროს, არამედ უკვე გადავიდა სიკვდილიდან სიცოცხლეში.

რომაელთა 6
22. ხოლო ამჟამად, როცა ცოდვისაგან გათავისუფლდით და ღმერთს დაემონეთ, სიწმიდეა თქვენი ნაყოფი, დასასრული კი - საუკუნო სიცოცხლე.
23. ვინაიდან ცოდვის საზღაური არის სიკვდილი, ხოლო ღვთის მადლი - საუკუნო სიცოცხლე, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მიერ. 

რომაელთა 8
19. ვინაიდან ქმნილება სასოებით მოელის ღვთის შვილთა გამოცხადებას,
20. იმიტომ, რომ ქმნილება ნებსით კი არ დაემორჩილა ამაოებას, არამედ მის მიერ, ვინც ამაოებას დაუმორჩილა იგი, იმის იმედით,
21. რომ თვით ქმნილებაც განთავისუფლდებოდა ხრწნილების მონობისაგან, რათა წილი დაედო ღვთის შვილთა დიდებასა და თავისუფლებაში.
22. რადგანაც ვიცით, რომ მთელი ქმნილება ერთიანად გმინავს და წვალობს დღემდე.
23. და არა მარტო ის, არამედ ჩვენც, სულის პირველნაყოფის მქონენი, ასევე ვგმინავთ შინაგანად ღვთის ძეობისა და ჩვენი სხეულის ხსნის მოლოდინში. 

1კორინთელთა 15
35. მაგრამ მავანი იტყვის: როგორ აღდგებიან მკვდრები, ან რომელი სხეულით მოვლენ?
36. უგუნურო, რასაც შენ თესავ, ვერ იცოცხლებს, თუკი არ მოკვდა.
37. და როცა თესავ, მომავალ სხეულს კი არ თესავ, არამედ შიშველ მარცვალს, სულერთია, იქნება ეს პურისა თუ სხვა მარცვლეულის თესლი.
38. მაგრამ ღმერთი აძლევს მას სხეულს, როგორიც ნებავს, თვითეულ თესლს - საკუთარ სხეულს.
39. ყოველი ხორცი ერთი და იგივე ხორცი როდია, არამედ სხვაა კაცთა ხორცი და სხვა - პიურტყვთა ხორცი, სხვა - თევზებისა, სხვა - ფრინველების.
40. არიან სხეულნი ზეციურნი და სხეულნი მიწიერნი, მაგრამ სხვაა ზეციერთა დიდება და სხვა - მიწიერთა.
41. სხვაა დიდება მზისა, სხვაა დიდება მთვარისა, სხვა - ვარსკვლავების; და თვით ვარსკვლავიც ვარსკვლავისაგან განსხვავდება დიდებით.
42. ასევე მკვდართა აღდგომაც: ითესება ხრწნილებით, აღდგება უხრწნელობით.
43. ითესება დამცირებით, აღდგება დიდებით; ითესება უძლურებით, აღდგება ძლიერებით.
44. ითესება სხეული მშვინვიერი, აღდგება სხეული სულიერი; არის სხეული მშვინვიერი და არის სხეული სულიერი.
47. პირველი კაცი მიწისაგან, მიწიერი, მეორე კაცი - ზეციერი.
48. როგორც მიწიერი, ისევე მიწიერნი, და როგორც ზეციერი, ისევე ზეციერნი.
49. და როგორც ვატარეთ მიწიერის ხატი, ასევე ვატარებთ ზეციერის ხატსაც.

2კორინთელთა 5
1. რადგანაც ვიცით, რომ თუ ეს ჩვენი მიწიერი სახლი, თუ ეს კარავი დაინგრევა, ღმერთის მიერ გვაქვს სასახლე ცაში, ხელთუქმნელი და მარადიული.
2. მიტომაც ვგმინავთ, რომ გვსურს შევიმოსოთ ზეციური სასახლე ჩვენი.
3. მხოლოდ შემოსილნიც არ აღმოვჩნდეთ შიშველნი.
4. ვინაიდან ამ კარავში მყოფნი სიმძიმილით ვგმინავთ, რადგანაც განძარცვა კი არა გვსურს, არამედ შემოსვა, რათა ცოცხალმა შთანთქას მოკვდავი.
5. სწორედ ამისთვის შეგვქმნა ღმერთმა და მოგვცა სულის წინდი. 
6. ამიტომ ყოველთვის ნდობით ვართ აღვსილნი და ვიცით, რომ ვიდრე სხეულში ვსახლობთ, ღვთის გარეთ ვსახლობთ.
7. რადგანაც რწმენით ვიარებით და არა ხედვით.
8. მაგრამ ნდობით ვართ აღვსილნი და გვიჯობს სხეულიდან გამოვსახლდეთ, რათა უფალთან დავესახლოთ.
9. ამიტომაც ვცდილობთ, რომ, გამოვსახლდებით თუ დავსახლდებით, მისთვის სათნონი ვიყოთ.
10. რადგან ყველანი უნდა წარვსდგეთ ქრისტეს სამსჯავროს წინაშე, რათა თვითეულს მიეგოს მისი კუთვნილი, იმის მიხედვით, თუ რას იქმოდა სხეულში მყოფი: კეთილს თუ ბოროტს.

გალატელთა 6
8. ვინც ხორცისთვის თესავს, ხორცისგან მოიმკის ხრწნილებას, ხოლო ვინც სულისთვის თესავს, სულისგან მოიმკის საუკუნო სიცოცხლეს.

1თესალონიკელთა 5
23. თვით მშვიდობის ღმერთმა წვიდა-გყოთ მთელი სისრულით, რათა თქვენი სული, თქვენი სამშვინველი და თქვენი სხეული უმწიკვლოდ იქნეს დაცული ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მოსვლისთვის.

გამოცხადება 20
4. ვიხილე ტახტნი და მათზე მსხდომარენი, რომელთაც მიეცა ხელმწიფება მსჯავრის აღსრულებისა, და იესოს მოწმობისა და ღვთის სიტყვისათვის თავმოკვეთილთა სულები, რომლებიც არც მხეცს ეთაყვანენ, არც მის ხატებას, და არ მიიღეს მისი ნიშანი თავიანთ შუბლსა თუ ხელზე; ამიტომაც გაცოცხლდნენ და ქრისტესთან ერთად სუფევდნენ ათას წელიწადს.

გამოცხადება 21
4. შეაშრობს ღმერთი მათ თვალზე ცრემლს, და აღარ იქნება სიკვდილი: აღარც გლოვა, აღარც ტირილი და ტანჯვა იქნება, რადგანაც გადაეგო ყოველივე უწინდელი.

__თემაზე წერდნენ__
*** 
უეჭველია, რომ იმის მიხედვით, მოკვდავია სული თუ უკვდავი, მორალის არსი ძირფესვიანად იცვლება. ფილოსოფოსები კი მორალზე მსჯელობისას, საერთოდ გვერდს უვლიან ამ საკითხს; მათ მხოლოდ ერთი სადარდელი აქვთ, როგორ გაატარონ წილხვდომილი წამი. 
__პლატონი__

*** 
მიწამ წაიღოს ჩემი ტანი, მიწით ნაგები,
სული კი ლექსში მხოლოდ შენთვის შემომინახავს.
მე უკვე ვხედავ ჟამთასრბოლის უძირო ფსკერზე, 
რომ ილექება ამღვრეული ჩემი ცხოვრება,
რომ ღატაკივით გადმომდგარა სიკვდილი სერზე
და ამ დარჩენილ ორ დღეზეც კი მემათხოვრება.
მიწამ თავისი მიიბაროს, დრომ კი - თავისი,
ჩემი სული კი შენია და სხვა არავისი. 
__უილიამ შექსპირი__

*** 
მათ ყოველთვის ეს დილემა აკერიათ პირზე: სული ან მოკვდავია, ან უკვდავი. თუ მოკვდავია, მაშინ სასჯელისა არ უნდა ეშინოდეს; თუ უკვდავია, უკეთესი ხვედრი ელის. მაგრამ ისინი დუმილით უვლიან გვერდს მეორე განშტოებას. კი მაგრამ, თუ უარესს უნდა ელოდეს? __მონტენი__

*** 
სიტყვები „თავისუფლად მოაზროვნენი“ იგივეა, რაც ფრანგული გამოთქმა „სულით ძლიერი ხალხი“, მაგრამ იციან თავისუფლად მოაზროვნეებმა როგორი ირონია იმალება ამ იგივეობაში? განა მოიძებნება ამ ქვეყნად უფრო უმწეო კაცი, ვიდრე ის, ვისაც ეჭვი ეპარება თავისი ბუნების, არსებობის, გრძნობის, ცნობიერების პირველსაწყისში და ვისაც ვერ წარმოუდგენია, რა ელის მიწიერი ცხოვრების დასრულების შემდეგ? რა სასოწარმკვეთია, ალბათ, იმისი ყოფა, ვისაც ჰგონია, რომ მისი სული ისევე მატერიალურია, წარმავალი და ხრწნადი, როგორც ქვა, ქვეწარმავალი თუ სხვა უმდაბლესი არსნი? განა უფრო მეტ სიდიადეს და აზალმოსილებას არ იძენს ჩვენი აზრი, როცა აღიარებს ყველა სხვა არსზე ამაღლებული, მათი შემქმნელი და მათი მომცველი არსის იდეას, იდეას ყოვლად სრულქმნილი, უხრწნელი, დაუსაბამო და უბოლოო არსის, რომლის ხატად და, გავბედავ ვთქვა, რომლის ნაწილადაც გვევლინება ჩვენი უსხეულმყოფელი და უხრწნელი სული? __ლაბრუიერი__

*** 
სული კაცისა მსგავსია წყალთა:
ციდან ჩამოდის, ცაში ბრუნდება,
ისევ მიწაზე და ასე მარად
ბრუნავს, იცვლება. 
__გოეთე__

*** 
მწამს, მარად მიწამებია მუდმივ სიცოცხლე სულისა. 
__ვაჟა-ფშაველა__