ფსალმუნები თავი 107

1 . გალობა.ფსალმუნი დავითისა. მზად არის ჩემი გული, ღმერთო, გაქებ და გიგალობებ ჩემი ღირსებით.

2 . გამომაღვიძე, ჩანგო და ქნარო, გამოვაღვიძებ ცისკარს.

3 . გადიდებ შენ, უფალო, ხალხებს შორის და გიგალობებ ერებს შორის.

4 . რადგან ზეცაზე დიდია წყალობა შენი და ღრუბლებამდეა ჭეშმარიტება შენი.

5 . ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო, და მთელ ქვეყნიერებას გასწვდეს დიდება შენი.

6 . რათა გადარჩნენ საყვარელნი შენნი; მიხსენი შენი მარჯვენით და მიპასუხე.

7 . ღმერთმა თქვა თავის წმიდაში; ვიზეიმებ, გავანაწილებ შექემს და სუქოთის დაბლობს გავზომავ.

8 . ჩემია გალაადი, ჩემია მენაშე და ეფრემი ჩაჩქანია ჩემი თავისა, იუდა - კანონმდებელი ჩემი.

9 . მოაბი ავზია, ჩემი განსაბანელი, ედომზე ფეხსაცმელს გავიშვერ, ფილისტიმელს დავკივლებ.

10 . ვინ შემიყვანს გამაგრებულ ქალაქში? ვინ წამიძღვება ედომისაკენ?

11 . ნუთუ შენ არა, ღმერთო, მიგვატოვე და აღარ გამოხვალ ჩვენს მხედრობასთან?

12 . მოგვეც შეწევნა გაჭირვებაში, რადგან ამაოა შველა კაცისმიერი.

13 . ღმერთით შევქმნით ლაშქარს და ის დათრგუნავს ჩვენს მტრებს.